પ્રેમ તો તારો…

પ્રેમ તો તારો વડવાનલ જેવો,
ચારેકોર ઠંડો ને ભીતરે અગ્નિ જેવો.

પ્રેમ તો તારો રણદ્વીપ જેવો,
અફાટ રણમાં મીઠી વીરડી જેવો.

પ્રેમ તો તારો મૂંગા નાં બોલ જેવો,
માત્ર અધરની ભાષા સમજે એવો.

પ્રેમ તો તારો સરસ્વતી જેવો,
ધરાની પેટાળે ધસમસ વહે તેવો.

પ્રેમ તો તારો દધીચિ જેવો,
મારા કાજે જીવ અર્પે તેવો.

શૈલ્ય
(૧૨-૧૦-૨૦૦૯) રાત્રે ૧૧.૪૦ વાગ્યે..

(વડવાનલ = સમુદ્રમાં લાગતી આગ )
(સરસ્વતી = પુરાણોમાં વર્ણવેલી એક નદી જે જમીનની નીચે વહે છે)
(દધીચિ = એ ઋષિ જેમણે વજ્ર બનાવવા માટે પોતાના હાડકાનું દાન ઇન્દ્ર ને કર્યું હતું.)

યાદો સાથે યાદો મળી…

યાદો સાથે યાદો મળી.
કેવી મઝાથી ગળે મળી.

હું અને તું, કેવા મળ્યા,
નજીક રહી અળગા મળ્યા.

ભૂલથી થયેલો સ્પર્શ મળ્યો,
ક્યાંક ખોવાયેલો હું મળ્યો.

સપને બાંધેલા માંડવા મળ્યા,
સપ્તપદીનાં સાત ડગલા મળ્યા.

અધુરી મને એક કહાની મળી,
અંત કરતા મધુર શરૂઆત મળી.

શૈલ્ય
(૧૧-૧૦-૨૦૦૯) સાંજે ૬.૪૦ વાગ્યે..

સ્પર્શ..

તારા સ્પર્શે ધોમધખતો તડકો નમણી સંધ્યામાં શમી ગયો,
એ જ સ્પર્શની આશે તડકો બની હું જીવન આખું જીવી ગયો.

શૈલ્ય.
(૧૦-૧૦-૨૦૦૯) ૧૧.૦૦ વાગ્યે ..

મિત્રતા

મિત્રતાના અણમોલ વચને બંધાયો છુ,
વણકહેલ એવા વાયદે બંધાયો છુ.

સુખના દ્વાર તને સોંપવા સર્જાયો છુ,
દુઃખના દાયરા દૂર રાખવા બંધાયો છુ.

વિકટ કેડીએ રાહબર બનવા રચાયો છુ,
અંધારે તારા,પ્રકાશ બનવા રેલાયો છુ.

જીવનનૌકાને હલેસા હાંકવા હાજર છુ,
મઝધારે દીવાદાંડી બનાવા બેઠો છુ,

મિત્રતાના મજાના અંકુર ખીલવુ છુ,
તારી આંખોના દરેક સ્વપ્ને રોપાયો છુ,

તારા સાદને પડઘાવા પ્રસર્યો છુ,
હર કુરુક્ષેત્રે કૃષ્ણ બની અવતર્યો છુ.

..શૈલ્ય
(૩-૮-૨૦૦૮)

સ્મિત તુ આપજે..

મઝધારે મહાલનારા…

From Shailya ni Ra…

હક હું જતાવું છું…

From Shailya ni Ra…

ક્ષણ ક્ષણ મરતી રહી અપેક્ષા…

માણસને નકામો કરી દીધો છે….

યાદ મને કાયમ રહેશે……….

યાદ મને કાયમ રહેશે……….

મને એવું હતું કે હાથ તારો મારા હાથમાં રહેશે,
ફક્ત બે ચાર દિવસ નહીં, તુ કાયમ શ્વાસમાં રહેશે.

તારી સાથે ગાળેલી હર ક્ષણ યાદ મને કાયમ રહેશે.
તારા પ્રેમના ઘૂંટ ઉતરતા કાયમ રહેશે.

તારી સાથે ભરેલા ડગ મને યાદ પ્રૂરા રહેશે,
તારા પગલાંની છાપ મારા દીલ પર કાયમ રહેશે.

– શૈલ્ય
(૨૦-૯-૨૦૦૭)